Wednesday, March 9, 2011

Kobiety i kwiaty

8 marca, czyli Międzynarodowy Dzień Kobiet. Piękne święto, zupełnie nie wiem czemu określane świętem komunistycznym w Polsce. Pewnie dlatego, że wiele kobiet wykonywało męskie zawody (wojna to w przeważającej części męski plac zabaw) i trzeba było je jakoś rozpieścic, docenic, zaznaczyć, że państwo pamięta i docenia. Nawet jeśli był to tylko blichtr.

Mieszkając od paru lat na Wyspach zauważyłam, że tutaj to święto wykorzystuje się aby przede wszystkim promowac ruch walki o prawa kobiet, walkę przeciwko przemocy wobec kobiet i dzieci, aby pokazac zjednoczony front ("Kobiety wszystkich krajów łączcie się!"), a wszystko przy udziale wspaniałych, utalentowanych artystek. Wydźwięk? Jesteśmy zjednoczone, jesteśmy silne, nie damy się ignorowac. Czyli w skrócie: "Jesteśmy zajebiste i już!".

Ale czasami w wigorze udowadniania całemu świata jakie jestesmy niezależne i podobne do mężczyzn zapominamy o uwypuklaniu tych cech, które nas odróżniają. Nie, że lepsze/gorsze, ale po prostu inne. Chyba jednym z najlepszych przykładów jest nasza reakcja na dżentelmeńskie zachowanie mężczyzn. I tutaj nastąpi zarzekanie się, że tak, że popieramy, że lubimy, że doceniamy. Ale bardzo często zdarza się tak, że ofukniemy biednego pana który chce nas przepuścić w drzwiach, ustapic miejsca w tramwaju, czy pocałowac w rękę. "Co to? Po co to? Oszalałeś? Czy to poprzednia epoka?" i tak dalej.

Nie zdawałam sobie z tego sprawy tak naprawdę, dopóki nie byłam w związku. Moja druga połówka na początku nie przepuszczała mnie w drzwiach, nie odsuwała krzesła w restauracji, nie zabierała płaszcza. Ponieważ zostałam wychowana w klimacie respektowania takich niuansów, nie omieszkałam zrobić dość zgryźliwej uwagi na ten temat. Jakież było moje zdziwienie, gdy się dowiedziałam, że powodem nie jest bynajmniej brak wychowania, ale fakt, że kilka jego byłych dziewczyn nie życzyło sobie sobie aby im pokazywano takie względy. Szybko wyjaśniłam, że ja nie należę do tej grupy, a wręcz przeciwnie, wysoko sobie cenię savoir-vivre u mężczyzn. A po cichu, postawiłam sobie za zadanie, że za każdym razem kiedy mój mężczyzna zachowa się jak dżentelmen nie oszczędzę mu podziękowania. Żeby zachęcić, poklepać po główce, żeby takie zachowanie weszło do codziennej normy, a "kobiety na traktorach" odjechały w stronę zachodzącego słońca, czyli w zapomnienie.

I o tym po częsci mówi poniższy kabaret, czyli Aśka i kabaret HRABI o poprawnym przyjmowaniu kwiatów:

Pozdrawiam

Skrzat-uska

Tuesday, February 22, 2011

Ulica Sezamkowa...dla dorosłych?

Dziś już tylko króciutki post ale za to jaki...a taki coby zasnąc z uśmiechem na ustach :)

Po raz pierwszy wersja ocenzurowana okazała się byc tą bardziej.... "niegrzeczną", czyli Ulica Sezamkowa na pikantnie z cygańską werwą, i morałem (tylko jakim?)

Dobranockowo,

Skrzat

Saturday, February 19, 2011

With the Ukulele Twist

Facebook, among a number of cons, has one, very important advantage - it helps to spread the word about new and exciting projects. Let it be a new play opening on West End, a Caribbean Festival in Brixton or, as in this case, a group of talented musicians playing ukuleles. An instrument, which to this day I've associated exclusively with Marilyn Monroe and her classic performance in "Some Like it Hot", here in an innovative and cheeky interpretations of well-known songs and melodies becomes a master of its own.

Ladies and Gentlemen - the Ukulele Orchestra and their interpretation of Ennio Morricone's classic tune "The Good, the Bad and the Ugly" with a twist:


Friday, February 18, 2011

swans in duets

Searching for various piano performances of "The Swan" from "The Carnival of the Animals" by by Camille Saint-Saëns, I came across a duet, Anderson & Roe and their amazing "Carmen Fantasy", a completely new approach to George Bizet beloved opera.



Unfortunately it turned out that the pair doesn't perform outside US. And I've got so excited when I saw "Southampton" as one of their 2011 concerts. However, upon closer examination I've also noticed two letters "NY", which immediately followed. And that rose my question for today: why they can't come up with a couple of original names for cities and not nick from Europe? Someone's getting home-sick in the Colonies?

Monday, February 14, 2011

Walentynki - czyje święto?

Witam w ten piękny Walentynkowy dzień.

Za oknem słońce, ptaki cwierkają, idylla. W lekko romantycznym nastroju zaczęłam się zastanawiac dlaczego to święto, które zostało zapoczatkowane już w średniowieczu za sprawą św. Walentego, a właściwie jego ostatnich dni w więzieniu, zostało w ostatnich latach, a właściwie dekadzie (co oznacza, że jestem w wieku kiedy zaczyna się czas odmierzac w dekadach, zamiast lat) tak ograniczone i zubożone. Chodząc po sklepach widzimy masę czerwonych serduszek, pluszowych misi, całujących się par na pozłacanych kartkach, i wszystko, każdy jeden towar, nastawiony jest na Zakochanych. Czy jest to wobec tego święto tylko dla Zakochanych? Jeśli tak, no to kiepsko, ponieważ ile osób może powiedziec że jest w ten właśnie dzień zakochanych. Dodatkowo, ile z tych osób ma ten luksus, że obiekt westchnień wie o płomiennym uczuciu jakim go dzielimy, odwzajemnia je, ponadto znajduje się akurat w zasięgu ręki i ma wolny wieczór? Statystyka wygląda raczej blado.

Osobiście wolę myślec o tym święcie jako o celebrowaniu miłości ogólnie pojętej, a więc romantycznej, braterskiej, siostrzanej, rodzicielskiej, przyjacielskiej, etc. A dlaczego? Bo jest to dobra okazja, żeby pożyczyc sobie wszystkiego najlepszego (jak wiadomo szczęścia i zdrowia nigdy nie za wiele) i przypomniec, że nie jest się samemu na tym świecie, ale że są ludzie wokół nam życzliwi, i którzy kochają nas tak po prostu.

Milego dnia!

Pozdrówki
Skrzat-uska

PS. A dla chcących wiedziec więcej o święcie i jego genezie: http://www.walentynki.swieta.biz/

Wednesday, January 26, 2011

QZPi...

...czyli piosenka z morałem. Dziekuje moim drogim Fifom za rozprzestrzenianie wspanialej tworczosci braci studenckiej, ktora jest tym bogatsza im blizej do sesji ;) Oj przypominaja sie czasy politeczniczne :D
Pozdrowki
S.

Blogger, not Fb

I think the day has finally arrived when I'll abandon the dreadful habit of overusing my FB Wall and start posting things on my underused blog instead. You might wonder why I'm so willing to entrust the overpowered G., but then how can I trust someone who openly admitted that he doesn't give a damn about privacy of personal data or copyrights? You might ask, how do I know that G. is in any way better? Well, I don't, but at least they have an almost-perfect browser :P

And on that note, here's something what Sustrans published on Fb to illustrate how easy it is to encourage people to use stairs instead of escalators. It's all about ingenious ideas and bringing fun into our everyday lives. Love them for it! Well done Sweden! :D


PS. OK, so I've posted it on my Wall as well. What can I say - every change comes slowly.